
A fonte sonora tem sido uma toada importante no meu percurso como artista visual. A música de Luís Morais sempre gerou em mim impulsos sinérgicos. Sempre desejei que a violeta soasse um chorinho de clarinete. Com respeito e carinho esta exposição é o meu recordai ao mestre do sopro.
IMAGEM DA BROCHURA : JAZZida. Técnica
mista sobre tela. 70x100 cm. 2006.
Mito apresenta
SÓ PAMODI BÓ
(um recordai pa Luís Morais)
26 de Outubro a 2 de Dezembro de 2006
Biblioteca Municipal Orlando Ribeiro
Telheiras - Lisboa.

N'kre fazeu um batuko, ma N'ka tem tchabeta ki ta sirbiu. Técnica mista sobre tela. 150x120 cm. 2006.
(Abo ê spritu di nos boas festa
I cheiu di aligria
Nu sa ta bem kantau um recordai
San Silvestri di Nhu Barba Branka
Um grandi fidju parida di nôs Kauberdi)

Vago-mestre. Técnica mista sobre cartão. 87x103 cm. 2006.

Ê midjor panta corbo, di ki sirbi pa spantadjo. Técnica mista sobre tela. 120x150 cm. 2006.
Comentários de Imprensa
Agradecimentos : Biblioteca Orlando Ribeiro, José Cunha, Filinto Silva, Sven Waldzus, Gladstone Germano e Mafalda Serrano.
Pa Mito e Luís Morais. Só Pamodi nhôs !
Só pamodi bó
Mergulho nos sons da tua paleta
para buscar no contrabando solar
a luz à solta no arco-íris da pauta
como quem pinta em sensoround
um sinfónico vitral technicolor.
Namoro o sopro destes sons
que me desenham nas lágrimas
pérolas negras e mornas lentas.
Exorcizo a água benta a dança
primitiva destas cores delinquentes
perdidas no sopro etílico das esquinas.
Falas-me num nome com perfume
a festa e céus ébrios de Dezembro;
mas digo-te Mito, que só pamodi bo,
este canto que me nasce nos olhos
incêndio que se espalha pelo chão da tela
é fogo a cores com cheiro a 'Boas Festas'
é tela e melodia com que a maresia
veste de espuma o corpo nú da poesia.
06.10.11/12
Alex
Só pamódi
O sol descreve em arco as cores,
Que outrora foram olhares e gracejos,
Rápidos dizeres, vitrais, ladrilhos, estores
E o psicadélico das músicas nas catedrais …
De uma janela recuada e solitária,
Em solilóquios de tantos solfejos,
Reapareces, sombreada e decalcada,
Pura imagem no vórtice do pensamento…
Mas não eras tu tão-somente,
Quando as flores, os frutos e as nuvens,
Pasmos de espumas iam-se em pano e seda…
Natureza morta e viva, feita e reciclada,
Vezes sem conta em que eras, ó tecitura,
O meu soletrar nas calhas…só pamódi!
Filinto Elísio
in Das Frutas Serenadas
SÓ PAMODI BÓ
pa mimória di Luís Morais
Ma ka ta da nau
Nem um groguinha más
kaminhu txeu longi
N teni dianti mi
Bu tenem li sim
Ta merka nha rostu
Ê midjor panta korbu
Di ki sirbi pa spantadju
Ma ka ta da nau
Nem um ganzinha más
kaminhu mar largo
Sta pa diantil mi
Bu tenem li sim
Ta susti rotxa nu
Ê midjor kumi farelu
Di ki lixonxa um padáz
Ó moz djam flau
Pa bu larga roda
Di kes amigus la
Pamodi tudu kês kré
Ê só odjau tráz di balcom
Ma fica ta sabi ma mi pa sisi
N ka sta kibali nau
Ai si n sabia obiba ku nha mai !
Ma ka ta da nau
Nem um zanguinha más
Longi dimás
Alenu ta bai
Bu tenem li mi só
Ta tenti sisi
Ê midjor guarda um pokinhu
Di ki stendi mon manham
Ma ka ta da nau
Nem um djonguinha más
Longi dimás
Dja nu sa ta bai dja
Bu tenem li mi só
Ku balai baziu
Ê midjor nika verdadi
Di ki djongo na kasi
Mito
Lx. IX. 2004
![]() |
![]() |
|||||||||||||||
![]() |
![]() | |||||||||||||||
![]() | ||||||||||||||||